koken en eten

hebben een belangrijke plaats in mijn leven en zullen dat ook altijd blijven doen. Het werd me met de paplepel ingegoten. Mijn oma bestierde rond de voorlaatste eeuwwisseling een restaurant in Zandvoort. Rond 1920 verhuisde ze naar Maastricht en later naar Meersen. Ze had een café in Vroenhof, opa had een inkomen als kleermaker. Veel later woonde ze regelmatig bij ons in. Ons gezin woonde in Houthem St. Gerlach.

Als kind werd ik getrakteerd op mosselen, konijn, tong, kalfskroketten en huzarensalades. De zoete zaligheden waren meer een specialiteit van mijn moeder zoals de bitterkoekjespudding, de nieuwjaarswafeltjes en uiteraard Limburgse vlaaien. Mijn vader maakte heerlijke soepen, katerontbijten, zalige zalm en koude kip voor onderweg naar het zuiden aan het begin van een vakantie.

Oude gerechten roepen herinneringen op;

de kermis in het dorp, de eerste heilige communie, verjaardagen, familiebezoek, avonturen met vriendjes en vriendinnetjes. Gerechten die de moeite waard zijn om doorgegeven te worden. Niet omdat ze zo speciaal zijn maar omdat de herinnering dierbaar en het eten  eerlijk en erg lekker is.